Την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου, η OpenAI έδωσε σε κάθε συνδρομητή του ChatGPT Pro έναν προσωπικό πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης με τον δικό του υπολογιστή στο cloud, πρόσβαση σε περισσότερες από 4.000 εφαρμογές και τη δυνατότητα να εργάζεται ενώ κοιμάστε. Σε κάθε συνδρομητή Pro, δηλαδή, εκτός από αυτούς στην Ευρώπη και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ζω στη Σλοβακία. Πληρώνω τα ίδια 200 δολάρια το μήνα με όλους στο Οχάιο. Και την πιο σημαντική μέρα κυκλοφορίας της χρονιάς, έλαβα ένα ευγενικό σημείωμα που έλεγε, ουσιαστικά: όχι εσείς, όχι ακόμα. Αυτή η στιγμή αποτυπώνει ολόκληρη την κατάσταση της τεχνητής νοημοσύνης αυτή τη στιγμή καλύτερα από οποιοδήποτε γράφημα σημείου αναφοράς. Το μέλλον είναι εδώ. Α απλώς στέκεται πίσω από ένα βελούδινο σχοινί και κάποιος άλλος αποφασίζει ποιος θα μπει.
Καλώς ήρθατε στην εποχή του βελούδινου σχοινιού.
Τα τελευταία τρία χρόνια, η ιστορία της ΤΝ αφορούσε τις ικανότητες. Μπορεί να γράψει; Να προγραμματίσει; Να συλλογιστεί; Να δει, να ακούσει και να απαντήσει μιλώντας; Κάθε λίγους μήνες η απάντηση γινόταν πιο ηχηρή: ναι, ναι, ναι και τώρα καλύτερα από τους περισσότερους από εμάς.
Αυτή η ιστορία δεν τελείωσε. Αλλά δεν είναι πια η κύρια ιστορία.
Η κύρια ιστορία τώρα είναι πρόσβαση. Ποιοι αποκτούν πρώτοι τα πιο ικανά μοντέλα. Ποιοι έχουν αρκετή υπολογιστική ισχύ για να τα χρησιμοποιήσουν πραγματικά. Ποιες χώρες επιτρέπεται να μπουν στην αίθουσα. Ποιους χρήστες εμπιστεύονται με έναν πράκτορα που μπορεί να συνδεθεί στην τράπεζά τους. Και ποιος αποφασίζει για όλα αυτά, με ποια κριτήρια και πόσο γρήγορα μετακινείται αυτή η γραμμή.
Ο αγώνας ικανοτήτων έκανε την ΤΝ ισχυρή. Ο αγώνας πρόσβασης θα αποφασίσει σε ποιον ανήκει αυτή η ισχύς.
Ο Σεπτέμβριος ήταν ο μήνας που η ΤΝ απέκτησε πορτιέρη
Δείτε τι συνέβη πραγματικά τις τελευταίες εβδομάδες, γιατί το μοτίβο δύσκολα διαφεύγει μόλις βάλετε τα γεγονότα στη σειρά.
Στις 3 Σεπτεμβρίου, η OpenAI κυκλοφόρησε το GPT-6 Astra, κατασκευασμένο για πλήρη χρήση υπολογιστή, προγραμματισμό, κυβερνοασφάλεια και επιστήμη. Είναι το πρώτο μοντέλο της OpenAI που φτάνει το όριο «Κρίσιμο» για τον κυβερνοχώρο στο δικό της Πλαίσιο Ετοιμότητας και διατέθηκε πρώτα σε πρόγραμμα πρόσβασης για αμυνόμενους, πριν από όλους τους άλλους. Ο Greg Brockman είπε ότι «δεν είναι παράλογο να νιώθουμε ότι βρισκόμαστε πλέον στην εποχή της AGI». Αυτό δεν είναι διαφημιστικό κείμενο κάποιας νεοφυούς εταιρείας. Είναι ο πρόεδρος της OpenAI.
Την ίδια μέρα, η Anthropic κυκλοφόρησε τα Fable 5.1 και Mythos 5.1. Ίδια βάρη. Διαφορετικές δικλίδες ασφαλείας. Το Fable είναι για εμάς τους υπόλοιπους. Το Mythos πηγαίνει μόνο σε έμπιστους συνεργάτες κυβερνοασφάλειας και βιοεπιστημών. Νωρίτερα φέτος, η Anthropic κράτησε εντελώς πίσω το Mythos Preview αφού βρήκε και εκμεταλλεύτηκε άγνωστες ευπάθειες σε κάθε μεγάλο λειτουργικό σύστημα και πρόγραμμα περιήγησης, διαθέτοντάς το αντί γι' αυτό σε μια μικρή ομάδα αμυνόμενων μέσω του Project Glasswing.
Στις 30 Σεπτεμβρίου, η Google παρουσίασε το Gemini 4 Argon. Ποιοι το πήραν πρώτοι; Οι υπερασπιστές της κυβερνοασφάλειας, μέσω του προγράμματος Fairwind. Η επί πληρωμή πρόσβαση API έρχεται αργότερα.
Τρία εργαστήρια. Τρία από τα πιο ικανά μοντέλα που κατασκευάστηκαν ποτέ. Τρία βελούδινα σκοινιά.
Και υπάρχει και το μοντέλο που δεν έφτασε ποτέ καν στην πόρτα. Στα τέλη Σεπτεμβρίου, η OpenAI επιβεβαίωσε ότι ακύρωσε την κυκλοφορία του GPT-6.1 Astra, αφού οι δοκιμές έδειξαν ότι ήταν πιο παραπλανητικό από τον προκάτοχό του και έδινε ανακριβείς περιγραφές της ίδιας του της δουλειάς. Ο επικεφαλής ασφάλειας της OpenAI είπε ότι «δεν έφτανε αρκετά το απαιτούμενο επίπεδο ως προς την τήρηση του πεδίου εργασίας και της εξουσιοδότησης».
Διαβάστε το ξανά. Ένα μοντέλο αιχμής είχε ολοκληρωθεί και μπήκε στο ράφι επειδή δεν έμενε μέσα στις γραμμές που του είχαν δοθεί.
Αυτό είναι πρωτοφανές. Και δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Τον Ιούλιο, πράκτορες της OpenAI ξέφυγαν από ένα περιβάλλον δοκιμών μέσω μιας άγνωστης ευπάθειας σε διακομιστή μεσολάβησης κρυφής μνήμης μητρώου πακέτων και παραβίασαν το Hugging Face. Η OpenAI το χαρακτήρισε «πρωτοφανές κυβερνοπεριστατικό». Δύο μήνες αργότερα, ο Dario Amodei δημοσίευσε δοκίμιο που καλούσε τον κλάδο να «ρυθμίσει τον ρυθμό της αιχμής», με εξωτερικούς αξιολογητές ενσωματωμένους στα εργαστήρια, κοινά μέτρα ασφάλειας και συμφωνημένα όρια στην αύξηση ικανοτήτων. Ο Sam Altman συμφώνησε δημόσια. Το ίδιο και ο Elon Musk.
Όταν ο Dario, ο Sam και ο Elon συμφωνούν όλοι σε κάτι, δώστε προσοχή. Δεν συμβαίνει συχνά και συνήθως σημαίνει ότι το έδαφος έχει μετακινηθεί.
Να η αλλαγή σε μία πρόταση: η ευθυγράμμιση δεν είναι πια ερευνητικό θέμα. Είναι προϋπόθεση κυκλοφορίας.
Το άλλο σκοινί: υπολογιστική ισχύς
Και τώρα για το σκοινί πάνω στο οποίο έπεσα προσωπικά με τα μούτρα.
Αν με ακολουθείτε στο X, με έχετε δει να παραπονιέμαι για την ποσόστωση το μεγαλύτερο μέρος του Σεπτεμβρίου. Έτρεχα δύο ή τρεις συνομιλίες Codex ασταμάτητα με το πρόγραμμα 20x Pro. Ένα πρωί ξύπνησα με ανανεωμένο όριο και μέχρι το μεσημέρι είχα ήδη πέσει στο 28%. Μια εβδομάδα αργότερα είχα μείνει χωρίς ποσόστωση για πέντε συνεχόμενες μέρες. Σε ένα πρόγραμμα που υποτίθεται ότι είναι η κορυφαία βαθμίδα.
Έπειτα η OpenAI το έκανε επίσημο. Από τις 30 Οκτωβρίου, το πρόγραμμα Pro των 200 δολαρίων πέφτει από 20x σε 10x του Plus για ChatGPT και Codex. Υπάρχει πλέον βαθμίδα Pro των 500 δολαρίων στο 25x, με λειτουργία «Ultrafast». Η δημόσια αιτιολόγηση καταλήγει στο κόστος παροχής υπολογιστικής ισχύος κατηγορίας Astra.
Έτσι έκανα αυτό που έκαναν πολλοί δημιουργοί. Δοκίμασα για πρώτη φορά το Claude Code. Δίνω στο Opus 5.5 τη δουλειά που πρέπει να γίνει σωστά ή τη δουλειά που είναι πραγματικά δύσκολη. Ειλικρινά, μου αρέσει περισσότερο η διεπαφή. Και το Opus 5.5 είναι απλώς εκπληκτικό. Η Anthropic λέει ότι η λειτουργία του είναι 40% φθηνότερη από του Opus 5, ότι είναι 30% ταχύτερο και ότι σε μία δοκιμή ολοκλήρωσε μετάβαση 680.000 γραμμών κώδικα σε λιγότερο από μία μέρα. Αυτός ο τελευταίος αριθμός θα έπρεπε να κάνει κάθε CIO με παλιά βάση κώδικα να καθίσει λίγο πιο προσεκτικά στην καρέκλα του.
Όμως ο πόνος της ποσόστωσής μου είναι απλώς το σύμπτωμα, σε καταναλωτική κλίμακα, ενός πολύ μεγαλύτερου προβλήματος.
Οι μεγάλοι πάροχοι υποδομών οδεύουν προς περίπου 700 δισεκατομμύρια δολάρια κεφαλαιουχικών δαπανών το 2026, από περίπου 410 δισεκατομμύρια πέρυσι. Η Nvidia μόλις ανακοίνωσε τριμηνιαία έσοδα κέντρων δεδομένων 89 δισεκατομμυρίων δολαρίων, αυξημένα κατά 117% σε ετήσια βάση, και η ανάπτυξη του Vera Rubin είναι η ταχύτερη στην ιστορία της εταιρείας. Το διαρρεύσαν S-1 της Anthropic φέρεται να αναφέρει δεσμεύσεις υπολογιστικής ισχύος 518 δισεκατομμυρίων δολαρίων για περίπου μία δεκαετία. Οι συμφωνίες της OpenAI αθροίζονται σε περίπου 26 γιγαβάτ.
Και πάλι δεν αρκεί.
Να το παράδοξο που διαφεύγει από τον κόσμο. Το κόστος της νοημοσύνης συνεχώς καταρρέει. Η Epoch AI εκτιμά ότι η τιμή ενός σταθερού επιπέδου απόδοσης ΤΝ πέφτει περίπου κατά 13 φορές τον χρόνο. Το Opus 5.5 έγινε φθηνότερο. Το GPT-6.1 Sol ήρθε σε ένα κλάσμα της τιμής του Astra. Αλλά τα όρια συνεχίζουν να ανεβαίνουν και η ζήτηση κινείται ταχύτερα και από τα δύο. Όσο φθηνότερη γίνεται η νοημοσύνη, τόσο περισσότερη θέλουμε. Κάθε φορά που γίνεται 10 φορές φθηνότερη, κάποιος βρίσκει μια ροή εργασίας που χρειάζεται 100 φορές περισσότερη.
Αυτό είναι το παράδοξο Jevons στην ταχύτητα της ΤΝ. Και ο δεσμευτικός περιορισμός μετακινείται από τα τσιπ σε κάτι πολύ λιγότερο λαμπερό: ηλεκτρική ενέργεια, ουρές διασύνδεσης στο δίκτυο, μετασχηματιστές και άδειες. Δεν μπορείς να φτιάξεις υποσταθμό με vibe coding.
Η απεριόριστη συνδρομή ΤΝ με σταθερή τιμή ήταν αγώνας κατάκτησης αγοράς. Λειτούργησε θαυμάσια για να εξαρτήσει ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους. Δεν αντέχει την επαφή με πράκτορες που εργάζονται 24 ώρες τη μέρα.
Το τρίτο σκοινί: η γεωγραφία και τα dots που δεν μπορώ να έχω
Κάτι που με φέρνει πίσω σε εκείνη την Τρίτη.
Τα Dots είναι οι νέοι, πάντα ενεργοί προσωπικοί πράκτορες της OpenAI. Ο καθένας λειτουργεί με GPT-6 Astra και έχει τον δικό του υπολογιστή στο cloud, τον οποίο μπορείτε να ανοίξετε και να παρακολουθήσετε. Συνδέεται με περισσότερες από 4.000 εφαρμογές, εκτελεί πολλά έργα παράλληλα, κάνει «προληπτική έρευνα» μόνο για ανάγνωση όσο είναι αδρανής και μπορείτε να του στείλετε μήνυμα ή να τον καλέσετε από τον ιστό, τον υπολογιστή, το κινητό, το Slack ή το Teams. Ο σχεδιασμός ασφάλειας είναι πράγματι προσεγμένος: οι αποθηκευμένοι κωδικοί μένουν μακριά από το μοντέλο, οι αλλαγές κωδικών απαιτούν πάντα την έγκρισή σας, μπορείτε να ορίσετε δικούς σας κανόνες άδειας, αποκλεισμού και έγκρισης και ένας επόπτης μπορεί να σταματήσει προσωρινά τον πράκτορα όταν κάτι φαίνεται λάθος.
Αυτό είναι ακριβώς το πρακτορικό μέλλον για το οποίο έγραψα στο Ο θάνατος της καρτέλας του προγράμματος περιήγησης. Είναι η καρτέλα του προγράμματος περιήγησης που υποβαθμίζεται σε πραγματικό χρόνο.
Και οι σημειώσεις κυκλοφορίας της OpenAI λένε ότι η πρόσβαση Pro «εξαιρεί τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, την Ελβετία και το Ηνωμένο Βασίλειο κατά την κυκλοφορία».
Να το παράξενο σημείο, εκείνο που νομίζω ότι εξηγεί τα πάντα.
Η OpenAI δεν είπε γιατί. Καμία ανάρτηση στο ιστολόγιο. Κανένας ρυθμιστικός φορέας για να του ρίξουν το φταίξιμο. Κανένα χρονοδιάγραμμα. Μόνο ο αποκλεισμός.
Και ο αποκλεισμός δεν είναι καν πλήρης. Αν είστε επιχείρηση με ChatGPT Business Premium, τα dots είναι διαθέσιμα «σε όλες τις υποστηριζόμενες περιοχές του ChatGPT», συμπεριλαμβανομένων της Ευρώπης και του Ηνωμένου Βασιλείου. Άρα ένας μεμονωμένος συνδρομητής Pro στο Λονδίνο δεν μπορεί να έχει dot. Μια εταιρεία στο Λονδίνο μπορεί. Ίδιο μοντέλο. Ίδιος πράκτορας. Ίδια πόλη.
Αυτή η λεπτομέρεια δείχνει ότι δεν πρόκειται για το αν επιτρέπεται να υπάρχει η τεχνολογία στην Ευρώπη. Πρόκειται για το ποιος αναλαμβάνει τον κίνδυνο όταν ένας αυτόνομος πράκτορας ενεργεί για λογαριασμό ενός ιδιώτη.
Δείτε τι κάνει ένα dot μέσα από το ευρωπαϊκό ρυθμιστικό πρίσμα. Είναι ένα διαρκώς ενεργό σύστημα που επεξεργάζεται το email, τα αρχεία, το ημερολόγιο και τους λογαριασμούς ενός ανθρώπου, χτίζει συγκείμενο για τη ζωή του και αναλαμβάνει δράση. Σύμφωνα με τον GDPR, κάθε μέρος αυτού χρειάζεται νομική βάση και η κατάρτιση προφίλ και τα συμπεράσματα για ένα άτομο είναι ακριβώς το είδος επεξεργασίας που ελέγχουν οι ρυθμιστές. Οι υποχρεώσεις διαφάνειας του άρθρου 50 της ευρωπαϊκής πράξης για την ΤΝ τέθηκαν σε ισχύ στις 2 Αυγούστου φέτος, με πρόστιμα έως 15 εκατομμύρια ευρώ ή 3% του παγκόσμιου τζίρου. Το ChatGPT φέρεται επίσης να αντιμετωπίζει υποχρεώσεις βάσει της πράξης για τις ψηφιακές υπηρεσίες. Ένας επιχειρηματικός πελάτης υπογράφει σύμβαση, ορίζει υπεύθυνο επεξεργασίας δεδομένων και έχει διαχειριστή χώρου εργασίας που ανοίγει τον διακόπτη. Ένας καταναλωτής πατά «Συμφωνώ». Στην επιχειρηματική περίπτωση, η ευθύνη έχει πού να καταλογιστεί. Στην καταναλωτική περίπτωση, πέφτει κατευθείαν στην OpenAI.
Αυτό είναι δικό μου συμπέρασμα, όχι δήλωση της OpenAI. Αλλά είναι η μόνη ερμηνεία που εξηγεί γιατί το ίδιο προϊόν είναι εντάξει για μια εταιρεία στο Λονδίνο, αλλά όχι για έναν άνθρωπο στο Λονδίνο.
Η περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Έφυγε από την ΕΕ εν μέρει για να ξεφύγει ακριβώς από αυτό το είδος ρυθμιστικής επιβράδυνσης, κι όμως καταλήγει στη λάθος πλευρά του σκοινιού. Ο βρετανικός GDPR παραμένει GDPR σε όλα όσα έχουν σημασία για έναν πράκτορα που ψαχουλεύει τα εισερχόμενά σου. Το Brexit δεν εξαγόρασε την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από τον υπολογισμό του κινδύνου. Απλώς του έδωσε τη δική του γραμμή στον κατάλογο αποκλεισμού.
Και τα dots δεν είναι μεμονωμένη περίπτωση. Είναι μοτίβο.
- Η νέα Siri AI της Apple είναι αποκλεισμένη από τα iPhone και iPad της ΕΕ κατά την κυκλοφορία του iOS 27. Η Apple κατηγορεί τον νόμο για τις ψηφιακές αγορές. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λέει ότι «η απόφαση να μην κυκλοφορήσει η Siri AI στην ΕΕ είναι απόφαση της Apple και μόνο της Apple».
- Ο νέος πράκτορας Muse της Meta κυκλοφόρησε μόνο στις ΗΠΑ.
- Η χρήση υπολογιστή από το Codex, η επέκταση Chrome και η μνήμη αρχικά παρέκαμψαν την Ευρώπη αυτό το καλοκαίρι, πριν διατεθούν λίγες εβδομάδες αργότερα.
- Το ChatGPT Advanced Voice έκανε το ίδιο το 2024.
Προσέξτε τη μορφή αυτού του μοτίβου. Κάθε μεγάλη εταιρεία ΤΝ κυκλοφορεί πλέον πρώτα στις ΗΠΑ και αντιμετωπίζει την Ευρώπη ως μια μεταγενέστερη, ξεχωριστή κυκλοφορία περασμένη από δικηγόρους. Μερικές φορές καθυστερεί λίγες εβδομάδες. Άλλες φορές επ' αόριστον. Και κάθε πλευρά κατηγορεί την άλλη. Οι εταιρείες κατηγορούν τη νομοθεσία. Οι ρυθμιστές λένε ότι τίποτα στον νόμο δεν απαγορεύει την κυκλοφορία. Και οι δύο δηλώσεις μπορούν να είναι αληθινές ταυτόχρονα, και αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Οι κανόνες είναι αρκετά ασαφείς ώστε καμία εταιρεία να μη θέλει να γίνει η δοκιμαστική υπόθεση, ενώ οι ρυθμιστές δεν έχουν κίνητρο να πουν εκ των προτέρων «ναι, αυτό είναι εντάξει».
Το έχω πει και θα το ξαναπώ: η ζωή στην Ευρώπη σήμερα μοιάζει με το να είσαι ψηφιακός πολίτης δεύτερης κατηγορίας. Οι μισές λειτουργίες ΤΝ για τις οποίες πληρώνω είναι περιορισμένες ή λείπουν. Εμείς παίρνουμε δεμένα καπάκια μπουκαλιών και υπομνήματα συμμόρφωσης. Η Αμερική παίρνει πράκτορες.
Παρεμπιπτόντως, μην μπείτε στον κόπο να χρησιμοποιήσετε VPN. Το δοκίμασα. Η OpenAI έχει γίνει πολύ πιο έξυπνη στον εντοπισμό περιοχής και η περιοχή του λογαριασμού σας υπερισχύει.
Καταλαβαίνω την παρόρμηση να προστατέψεις τον κόσμο. Αλήθεια. Ένας διαρκώς ενεργός πράκτορας με πρόσβαση στους λογαριασμούς σου είναι ακριβώς αυτό που αξίζει προσεκτική σκέψη. Αλλά προστασία που έρχεται ως μόνιμη εξάμηνη καθυστέρηση δεν είναι προστασία. Είναι φόρος σε όσους υποτίθεται ότι προστατεύει, πληρωμένος σε χαμένη παραγωγικότητα, χαμένη μάθηση και χαμένο έδαφος απέναντι σε όσους μπήκαν πρώτοι.
Γιατί υπάρχει καν το σκοινί
Είναι εύκολο να θυμώνεις με τα βελούδινα σκοινιά αποκλεισμού. Εγώ σαφώς θύμωσα. Αλλά νομίζω ότι αξίζει να είμαστε ειλικρινείς για το γιατί υψώνονται.
Οι ικανότητες έχουν ξεπεράσει την υποδομή εμπιστοσύνης.
Έχουμε πλέον μοντέλα που μπορούν να βρίσκουν και να εκμεταλλεύονται άγνωστες ευπάθειες. Πράκτορες που μπορούν να δραπετεύουν από απομονωμένο περιβάλλον. Ένα ακυρωμένο μοντέλο αιχμής που περιέγραφε ανακριβώς τη δουλειά του. Μοντέλα ανοιχτών βαρών από την Κίνα που, σύμφωνα με τις ίδιες τις δοκιμές της Anthropic, δημιουργούν λειτουργικά exploits με ποσοστά που πλησιάζουν το Mythos Preview. Κάθε εργαστήριο κοιτά το ίδιο ερώτημα: πώς κυκλοφορείς κάτι τόσο ισχυρό χωρίς να το παραδώσεις στον χειρότερο άνθρωπο που θα το χρησιμοποιήσει ποτέ;
Η απάντησή τους, προς το παρόν, είναι η διαβάθμιση. Οι αμυνόμενοι πριν από τους επιτιθέμενους. Οι επιχειρήσεις πριν από τους καταναλωτές. Οι συμβάσεις πριν από τις συμφωνίες με ένα κλικ. Οι δικαιοδοσίες με προβλέψιμη ευθύνη πριν από εκείνες χωρίς. Όσοι πληρώνουν περισσότερο πριν από όσους πληρώνουν λιγότερο.
Αυτό δεν είναι συνωμοσία. Είναι διαχείριση κινδύνου υπό αβεβαιότητα. Αλλά έχει πραγματικό κόστος: όσοι μάθουν πρώτοι να εργάζονται με τα πιο ικανά συστήματα θα πολλαπλασιάσουν αυτό το πλεονέκτημα, όπως οι πρώτοι χρήστες του διαδικτύου. Το σκοινί δεν είναι απλώς καθυστέρηση. Είναι προβάδισμα για όσους βρίσκονται μέσα.
Γι' αυτό ο δικός μου κανόνας για τη δουλειά με ΤΝ δεν άλλαξε, ακόμη κι όταν τα μοντέλα έγιναν εντυπωσιακά καλά: η ΤΝ αποκτά ταχύτητα πληκτρολόγησης, όχι εξουσία συγχώνευσης. Εξετάστε τις αλλαγές στον κώδικα. Διαβάστε τις δοκιμές. Ρωτήστε γιατί υπάρχει κάθε επίπεδο αφαίρεσης. Τα εργαστήρια εφαρμόζουν πλέον αυτόν ακριβώς τον κανόνα στον εαυτό τους, σε κλίμακα πολιτισμού. Τα μοντέλα τους αποκτούν ικανότητες. Δεν αποκτούν αυτόματα εξουσία κυκλοφορίας.
Προς τα πού κατευθυνόμαστε
Αυτό είναι το κομμάτι που ήρθα πραγματικά να γράψω. Να οι προβλέψεις μου, με ημερομηνίες και βαθμούς βεβαιότητας, ώστε να μπορείτε να μου ζητήσετε λογαριασμό.
1. Η προτεραιότητα στους αμυνόμενους γίνεται νόμος, όχι απλώς πολιτική εργαστηρίων (έως το τέλος του 2027, 85%)
Κάθε κυκλοφορία μοντέλου αιχμής το 2027 θα διατίθεται στους αμυνόμενους και σε ελεγμένους συνεργάτες πριν από το κοινό. Μέσα σε δύο χρόνια, κάποια εκδοχή αυτού θα αποτυπωθεί σε ομοσπονδιακές κατευθύνσεις των ΗΠΑ ή σε μια κλαδική συμφωνία, πιθανότατα με ενσωματωμένους εξωτερικούς αξιολογητές σαν αυτούς που έχει ήδη υιοθετήσει η Anthropic. Τα εργαστήρια θα το καλωσορίσουν, επειδή μετατρέπει το σημερινό εθελοντικό τους κόστος σε ισότιμους όρους ανταγωνισμού.
2. Η συνδρομή ΤΝ με ενιαία χρέωση πεθαίνει (έως το τέλος του 2027, 80%)
Το πρόγραμμα των 20 δολαρίων επιβιώνει ως εισαγωγική δόση. Όλα πάνω από αυτό αποκτούν μέτρηση χρήσης, βαθμίδες ή πιστώσεις. Προγράμματα «προχωρημένων καταναλωτών» από 500 έως 2.000 δολάρια τον μήνα γίνονται φυσιολογικά για όσους τρέχουν πράκτορες όλη μέρα, όπως οι σοβαροί φωτογράφοι πληρώνουν σοβαρό εξοπλισμό. Η μείωση του Pro από 20x σε 10x είναι η πρώτη ρωγμή. Δεν θα είναι η τελευταία.
3. Τα Dots, ή κάτι αντίστοιχο, φτάνουν στους καταναλωτές της Ευρώπης και του Ηνωμένου Βασιλείου, με ένα επίπεδο συγκατάθεσης αποκλειστικά για την Ευρώπη (έως τα μέσα του 2027, 75%)
Ο αποκλεισμός θα τελειώσει, αλλά όχι αθόρυβα. Η Ευρώπη θα αποκτήσει ξεχωριστή διαδικασία ένταξης με ρητή καταγραφή ενεργειών πρακτόρων, γνωστοποιήσεις επεξεργασίας δεδομένων και πιθανότατα έγκριση ύστερα από περίοδο αναμονής για ενέργειες σε επίπεδο λογαριασμού. Η ΕΕ θα το παρουσιάσει ως απόδειξη ότι οι κανόνες λειτουργούν. Οι ΗΠΑ θα το δουν ως απόδειξη ότι οι κανόνες επιβραδύνουν τα πράγματα. Και οι δύο θα έχουν δίκιο. Η μεγαλύτερη πρόβλεψη: το «κυκλοφορεί πρώτα στις ΗΠΑ, αργότερα στην Ευρώπη» γίνεται μόνιμη προεπιλογή για κάθε μεγάλο προϊόν ΤΝ τουλάχιστον μέχρι το 2028, και η μέση καθυστέρηση σταθεροποιείται κάπου μεταξύ τριών και έξι μηνών.
4. Συμβαίνει το πρώτο μεγάλο περιστατικό με πράκτορα εκτός εργαστηρίου και δημιουργείται μια νέα ασφαλιστική αγορά (έως το τέλος του 2027, 70%)
Ένας καταναλωτικός ή επιχειρηματικός πράκτορας θα κάνει μόνος του κάτι δαπανηρό: ένα λανθασμένο έμβασμα, ένα μαζικό email, μια διαγραμμένη βάση δεδομένων παραγωγής, μια σύμβαση που δεν έπρεπε να έχει υπογράψει. Θα γίνει αρκετά μεγάλη είδηση ώστε να αποκτήσει όνομα. Η απάντηση δεν θα είναι απαγόρευση. Θα είναι ασφάλιση ευθύνης πρακτόρων, απαιτήσεις για αρχεία ελέγχου και όρια δαπανών ενσωματωμένα σε κάθε προϊόν πρακτόρων, όπως ακριβώς η προστασία από απάτες έγινε ενσωματωμένο χαρακτηριστικό των πιστωτικών καρτών.
5. Η ηλεκτρική ενέργεια γίνεται ο καθοριστικός περιορισμός της ΤΝ, δημόσια και πολιτικά (έως το 2028, 80%)
Τα τσιπ θα συνεχίσουν να γίνονται καλύτερα και φθηνότερα. Οι μάχες θα μεταφερθούν στους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, στις γραμμές μεταφοράς, στις ουρές διασύνδεσης και στις τοπικές άδειες. Οι εταιρείες ΤΝ θα συμπεριφέρονται όλο και περισσότερο σαν επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας: θα έχουν δική τους παραγωγή, θα υπογράφουν ενεργειακές συμφωνίες δεκαετιών και θα πιέζουν για την ενεργειακή πολιτική όσο έντονα πιέζουν για την πολιτική της ΤΝ. Χώρες με φθηνή, άφθονη ενέργεια και δυνατότητα ανάπτυξης υποδομών θα γίνουν αθόρυβα οι νέες υπερδυνάμεις της ΤΝ.
6. Τα μοντέλα ανοιχτών βαρών καθιστούν παρωχημένους τους περιορισμούς πρόσβασης στο επίπεδο του μοντέλου για την κυβερνοασφάλεια (έως το τέλος του 2028, 70%)
Μόλις τα μοντέλα ανοιχτών βαρών φτάσουν τις σημερινές κυβερνοϊκανότητες κατηγορίας Mythos —και ήδη πλησιάζουν— το να κρατάς το καλύτερο μοντέλο πίσω από σκοινί παύει να προστατεύει οποιονδήποτε. Η πολιτική θα μετακινηθεί από τον έλεγχο της πρόσβασης σε μοντέλα στη θωράκιση όλων όσων μπορούν να επιτεθούν αυτά τα μοντέλα. Νικητές θα είναι οι αμυνόμενοι που είχαν πρώιμη πρόσβαση και αξιοποίησαν το προβάδισμα για να διορθώσουν ευπάθειες.
7. Οι θέσεις εισαγωγικού επιπέδου επανασχεδιάζονται, δεν διαγράφονται (έως το 2028, 75%)
Ο πρώτος πόνος φαίνεται ήδη ως λιγότερες προσλήψεις νέων, όχι ως μαζικές απολύσεις έμπειρων. Οι εταιρείες που θα βρουν τη λύση θα μετατρέψουν τους αρχάριους ρόλους σε εποπτευόμενους χειριστές πρακτόρων: ένα άτομο που κατευθύνει, ελέγχει και εγκρίνει τη δουλειά πολλών πρακτόρων. Η σημαντικότερη δεξιότητα θα είναι αυτή στην οποία επιστρέφω συνεχώς: γούστο, κρίση και προθυμία να μένεις ξύπνιος στο τιμόνι.
8. Η κύρια διεπαφή σας με το λογισμικό γίνεται ένας μόνιμος πράκτορας (έως το 2030, 65%)
Όχι chatbot. Ένας πράκτορας που γνωρίζει το πλαίσιό σου, διαθέτει τις άδειές σου, εργάζεται στο παρασκήνιο και επικοινωνεί όταν χρειάζεται έγκριση. Οι εφαρμογές γίνονται πράγματα με τα οποία συνομιλούν οι πράκτορες. Οι ιστότοποι αποκτούν ένα δεύτερο πρόσωπο για τις μηχανές. Η καρτέλα του προγράμματος περιήγησης δεν θα πεθάνει, αλλά θα γίνει ένα μέρος που επισκέπτεσαι για να ελέγξεις τη δουλειά του πράκτορα. Τα Dots είναι η πρώτη εκδοχή αυτού για τη μαζική αγορά. Σε τέσσερα χρόνια θα φαίνονται πρωτόγονα.
Πού μπορεί να κάνω λάθος
Προβλέψεις χωρίς τρόπο διάψευσης είναι απλώς αισθήσεις, οπότε να οι δικές μου.
Αν ένα εργαστήριο σπάσει τις γραμμές και κυκλοφορήσει ανοιχτά ένα μοντέλο κατηγορίας Mythos, όλο το σύστημα προτεραιότητας στους αμυνόμενους μπορεί να καταρρεύσει σε ανεξέλεγκτο ανταγωνισμό ταχύτερα απ' όσο περιμένω. Αν το κύμα κεφαλαιουχικών δαπανών για την ΤΝ αντιμετωπίσει πραγματικές χρηματοδοτικές πιέσεις, η υπολογιστική ισχύς μπορεί ξαφνικά να γίνει άφθονη και οι πόλεμοι ποσοστώσεων να τελειώσουν σε μια νύχτα. Και αν η Ευρώπη αποφασίσει να ανταγωνιστεί αντί να προστατεύει, με ταχείες εγκρίσεις πρακτόρων και σαφή νομικά ασφαλή πλαίσια, το γεωγραφικό σκοινί αποκλεισμού μπορεί να κατέβει πολύ νωρίτερα από τα μέσα του 2027.
Πραγματικά θα ήθελα πολύ να κάνω λάθος για το τελευταίο.
Η ετυμηγορία
Η προηγούμενη εποχή της ΤΝ αφορούσε όσα μπορούσαν να κάνουν οι μηχανές.
Αυτή η εποχή αφορά το ποιος αποκτά πρόσβαση σε αυτά, πότε και με ποιους όρους.
Αυτή δεν είναι λιγότερο συναρπαστική ιστορία. Είναι πιο σημαντική. Τα μοντέλα είναι πλέον αρκετά καλά ώστε η πρόσβαση να προσφέρει ισχύ και αυτή η ισχύς να συσσωρεύεται. Οι άνθρωποι και οι εταιρείες μέσα από το σκοινί θα μαθαίνουν ταχύτερα, θα δημιουργούν ταχύτερα και θα απομακρύνονται μπροστά ταχύτερα από οποιαδήποτε στιγμή στην ιστορία της πληροφορικής.
Η συμβουλή μου λοιπόν είναι απλή. Πλησιάστε όσο μπορείτε στο σκοινί αποκλεισμού. Χρησιμοποιήστε τα καλύτερα μοντέλα στα οποία έχετε πρόσβαση, κάθε μέρα, σε πραγματική δουλειά. Μάθετε να κατευθύνετε πράκτορες, όχι απλώς να συνομιλείτε μαζί τους. Κρατήστε την κρίση σας κοφτερή, επειδή τώρα η δουλειά είναι ο έλεγχος. Και αν είστε στην Ευρώπη όπως εγώ, κάντε θόρυβο. Ευγενικά, επίμονα και δημόσια καταγεγραμμένα.
Το μέλλον είναι εδώ.
Απλώς ελέγχει ταυτότητες στην πόρτα.
