alles wat nieuwsgierig maakt...

De labs die software gemakkelijker te kraken maken, verkopen ook de tools om haar te verdedigen. De beveiligingsincidenten van deze maand laten zien waarom dat verdienmodel kritisch onderzoek verdient en waarom het antwoord niet nog een zwarte doos met een hogere API-rekening kan zijn.

Op dinsdag 29 september gaf OpenAI elke ChatGPT Pro-abonnee een persoonlijke AI-agent met een eigen cloudcomputer, toegang tot meer dan 4.000 apps en de mogelijkheid om te werken terwijl je slaapt. Elke Pro-abonnee dus, behalve die in Europa en het VK. Ik woon in Slowakije. Ik betaal dezelfde $200 per maand als iedereen in Ohio. En op de grootste lanceringsdag van het jaar kreeg ik een beleefd kort bericht dat in feite zei: jij nog niet. Dat moment vat de toestand van AI nu beter samen dan welke benchmarkgrafiek ook. De toekomst is hier. Ze staat alleen achter een fluwelen koord, en iemand anders bepaalt wie naar binnen mag.

Tien jaar geleden schreef ik An American Abroad in Slovakia. Ik had het over bubbels. De kleine bubbel van familie en vrienden, de middelgrote bubbel van je stad, de grotere bubbel van je land en cultuur. Toen schreef ik over de anti-bubbel, de wereld buiten dat alles.

Amerika behandelde bepaalde soorten chemie lange tijd als een spookhuis. We wisten dat er iets krachtigs in zat, maar de politieke prijs om de deur te openen leek hoger dan de wetenschappelijke beloning. Psychedelica werden naar de schaduw van de cultuuroorlogen geduwd. Peptiden werden het domein van bodybuilders, anti-verouderingsklinieken en biohackers in de grijze markt. Ernstige onderzoekers moesten het vaak doen met door het raam gluren.

Er is een specifiek gevoel dat ontstaat wanneer de afstand tussen een idee en een werkend iets plotseling verdwijnt. Het ene moment zit iets in de mentale rommellade met het etiket ooit. Het volgende moment is het live, getest, verbeterd en griezelig dicht bij goed. Niet perfect. Niet definitief. Maar echt.

Als je de laatste tijd ook maar enige tijd hebt doorgebracht op X, in de AI-hoeken van GitHub, of rondhangend op Moltbook, dan heb je de temperatuur voelen veranderen. De screenshots werden luider. De demo's werden vreemder. De grens tussen "assistent" en "operator" begon te vervagen. OpenClaw wordt niet langer behandeld als een slim nevenproject. De maker ervan trad in februari toe tot OpenAI, het project verhuist naar een stichting en Moltbook zelf werd in maart overgenomen door Meta. Dat is geen noviteitsenergie. Dat is platformenergie.

Jarenlang leefde de maakindustrie met een slechte ruil: wie meer productie wilde, accepteerde meestal meer afval, energieverbruik en uitstoot. Die afweging begint te veranderen. AI en additive manufacturing veranderen het productiemodel zelf en maken productie preciezer, responsiever en veel minder verspillend. NIST noemt generatief ontwerp en voorspellend onderhoud als manieren waarop AI de maakindustrie al verandert; het Amerikaanse ministerie van Energie wijst additive manufacturing aan als route naar minder materiaalgebruik, lager energieverbruik en minder uitstoot.

De Verenigde Staten zetten de betrekkingen met belangrijke bondgenoten onder druk door tarieven op te leggen aan Canada, Mexico en de Europese Unie, terwijl ze tegelijkertijd nauwere banden met Rusland zoeken te midden van aanhoudende spanningen in Oekraïne.